Caligula - Fanfare

Fanfare - Het euphoniumconcert is de muzikale belichaming van de krankzinnige, perverse Caligula. Het opent zeer virtuoos, gevolgd door een zwoel erotisch middendeel en eindigt met de laatste adem van de Keizer. 1 - Opening Het stuk opent virtuoos en onrustig, gelijk aan Caligula’s geestestoestand. Naast onrust roept het begin heroïsche gevoelens op, denkend aan zegevierende legers die bloedig primitieve stammen uitvagen. Caligula lijkt in dit deel nog niet helemaal verloren. 2 - Middendeel Het middendeel is een melancholisch erotisch gedeelte waarin Caligula’s onrust voor even plaatsmaakt voor lust, drank en depressie. Een klaagzang onderbroken door een sexueel hoogtepunt in het scherp koper, waarbij de heroïek uit de opening weer naar boven komt. Tot slot lijkt Caligula zich in een laatste helder moment zich bewust van zijn krankzinnige leven. 3 - Einde Het heldere moment maakt in het derde deel definitief plaats voor een ontketende Caligula. Al zijn misdaad, geweld, perversiteit komt in dit deel aan de orde. Zijn brute macht misbruikt hij tot zijn eigen genoegen. De waanzinnige Caligula merkt niet dat zijn omgeving hem haat en wil vermoorden. Caligula wordt met 30 messteken om het leven gebracht, de laatste noot van de euphonium is de laatste adem, de gestoorde ziel die het lichaam, het aardse instrument verlaat. Het werk is opgedragen aan euphoniumspeler Gerd Wensink voor zijn eerste fase conservatorium examen.

Specificaties

Componist	Alfred Willering
Moeilijkheidsgraad	E - moeilijk
Tijdsduur	00:09:40
Jaar van uitgave	2012